Naar de inhoud

Mounjaro of Ozempic: wat is het verschil?

Mounjaro en Ozempic zijn wekelijkse injecties op medisch voorschrift, maar ze bevatten een andere werkzame stof en hebben niet dezelfde geregistreerde indicaties. Hier zetten wij de verschillen naast elkaar zoals ze in de officiële productinformatie van het Europees Geneesmiddelenbureau staan: werking, indicatie, opbouw van de dosis, bijwerkingen en zwangerschap. Een rangschikking maken wij niet: welk middel bij u past, beslist een arts die uw volledige situatie kent.

De verschillen in één overzicht

De tabel vat samen wat de samenvatting van de productkenmerken (SKP) van beide middelen vermeldt. De SKP is de officiële tekst voor artsen en apothekers; de bijsluiter in de doos legt hetzelfde uit in eenvoudiger taal. De doses in de tabel gelden voor volwassenen. Achter elk gegeven staat een rubriek van de SKP, zodat u het zelf kunt nalezen in de documenten onderaan deze pagina.

KenmerkMounjaroOzempic
Werkzame stoftirzepatidesemaglutide
Groep (rubriek 5.1)langwerkende GIP- en GLP-1-receptoragonistGLP-1-receptoragonist, analoog van het menselijke GLP-1
Geregistreerde indicatie (rubriek 4.1)diabetes mellitus type 2 en gewichtsbeheersingdiabetes mellitus type 2
Startdosis (rubriek 4.2)2,5 mg eenmaal per week0,25 mg eenmaal per week
Opbouw (rubriek 4.2)na 4 weken 5 mg; daarna zo nodig stappen van 2,5 mg na telkens minstens 4 wekenna 4 weken 0,5 mg; daarna eventueel 1 mg en 2 mg, telkens na minstens 4 weken
Hoogste dosis (rubriek 4.2)15 mg eenmaal per week2 mg eenmaal per week
Vergeten dosis (rubriek 4.2)alsnog toedienen binnen 4 dagen, anders overslaanalsnog toedienen binnen 5 dagen, anders overslaan
Stoppen voor een geplande zwangerschap (rubriek 4.6)minstens 1 maand voorafminstens 2 maanden vooraf
Afleveringswijze in SAMM1, medisch voorschrift (alle verpakkingen)M1, medisch voorschrift (alle verpakkingen)

Hoe tirzepatide en semaglutide werken

Beide stoffen werken via receptoren voor hormonen die het lichaam zelf aanmaakt. Semaglutide, de stof in Ozempic, is volgens rubriek 5.1 van de SKP een GLP-1-analoog met 94% sequentiehomologie met het menselijke GLP-1. De stof bindt zich selectief aan de GLP-1-receptor. Zolang de bloedsuiker hoog is, stimuleert dat de afgifte van insuline en remt het de afgifte van glucagon. De effecten op bloedsuiker en eetlust verlopen via GLP-1-receptoren in de alvleesklier en de hersenen.

Tirzepatide, de stof in Mounjaro, werkt op twee receptoren: die van GIP en die van GLP-1. Op de GIP-receptor is de activiteit volgens de SKP vergelijkbaar met die van het lichaamseigen hormoon, op de GLP-1-receptor lager dan die van het natuurlijke GLP-1. Beide receptoren komen voor in de hersengebieden die de eetlust regelen, en GIP-receptoren zitten ook op vetcellen.

Beide middelen vertragen de maaglediging. Dat speelt mee bij de maag-darmklachten en bij de waarschuwing voor ingrepen onder narcose, waarover verderop meer. Een verschil in werking zegt niet welk middel bij u past.

Waarvoor elk middel geregistreerd is

Ozempic is volgens rubriek 4.1 bestemd voor volwassenen met diabetes mellitus type 2 die onvoldoende onder controle is, als aanvulling op dieet en lichaamsbeweging. Als enig geneesmiddel komt het in aanmerking wanneer metformine ongeschikt is door intolerantie of contra-indicaties; daarnaast kan het worden toegevoegd aan andere geneesmiddelen voor diabetes. Andere indicaties vermeldt rubriek 4.1 van Ozempic niet.

Mounjaro heeft twee indicaties. De eerste is diabetes mellitus type 2, bij volwassenen en ook bij kinderen en jongeren vanaf 10 jaar, als aanvulling op dieet en lichaamsbeweging. De tweede is gewichtsbeheersing bij volwassenen met obesitas, of met overgewicht en minstens één aandoening die met het gewicht samenhangt, als aanvulling op een caloriearm dieet en meer lichaamsbeweging. De precieze voorwaarden staan in rubriek 4.1 en worden door de arts nagegaan.

Voor gewichtsbeheersing met semaglutide bestaat een ander geneesmiddel met dezelfde stof: Wegovy, met een eigen SKP en een hogere onderhoudsdosis. Meer daarover leest u op de pagina over Wegovy.

Dosis opbouwen en injecteren

Bij beide middelen begint de behandeling met een lage dosis die in stappen van minstens vier weken stijgt. De startdosis is bij geen van beide een onderhoudsdosis. Volgens de SKP van Mounjaro komen misselijkheid, diarree en braken vaker voor in de periode waarin de dosis wordt opgebouwd, en nemen ze daarna af.

Ozempic start met 0,25 mg eenmaal per week. Na vier weken gaat de dosis naar 0,5 mg. Daarna kan de arts, telkens na minstens vier weken, verhogen naar 1 mg en vervolgens naar 2 mg om de bloedsuiker verder te verbeteren. Hoger dan 2 mg per week wordt niet aanbevolen. Wie ook insuline of een sulfonylureumderivaat gebruikt, krijgt van die middelen soms een lagere dosis om een te lage bloedsuiker te vermijden.

Mounjaro start met 2,5 mg eenmaal per week en gaat na vier weken naar 5 mg. Indien nodig volgen stappen van 2,5 mg, telkens na minstens vier weken op de vorige dosis. De onderhoudsdoses voor volwassenen zijn 5, 10 en 15 mg; 15 mg per week is het maximum. Bij kinderen en jongeren met diabetes type 2 ligt het maximum op 10 mg.

Beide middelen spuit u eenmaal per week onderhuids in, op een vrij te kiezen moment van de dag, met of zonder maaltijd. Ozempic gaat in de buik, de dij of de bovenarm; Mounjaro in de buik of het bovenbeen, of door iemand anders in de achterkant van de bovenarm. De vaste injectiedag mag verschuiven, op voorwaarde dat er minstens drie dagen tussen twee doses zitten.

Bijwerkingen en waarschuwingen in beide SKP's

Bij beide stoffen zijn maag-darmklachten de meest gemelde bijwerkingen. Misselijkheid en diarree staan bij Mounjaro en bij Ozempic in de groep zeer vaak, wat betekent dat ze bij 1 op de 10 gebruikers of meer voorkomen. Braken is bij Ozempic vaak. Volgens beide documenten zijn deze klachten meestal licht tot matig.

Braken en diarree kunnen tot uitdroging leiden, en uitdroging kan de nierfunctie verslechteren. Beide SKP's vragen daarom aandacht voor voldoende vocht, zeker bij ouderen of bij een verminderde nierfunctie. Daarnaast noemen de documenten een reeks waarschuwingen die u kent voor u start:

  • Acute pancreatitis: hevige, aanhoudende buikpijn kan op een ontsteking van de alvleesklier wijzen. Bij een vermoeden wordt de behandeling gestopt; is de diagnose bevestigd, dan wordt het middel niet opnieuw gestart.
  • Galblaas: galstenen staan bij beide middelen als bijwerking vermeld, bij Mounjaro ook een ontsteking van de galblaas.
  • Te lage bloedsuiker: wie daarnaast insuline of een sulfonylureumderivaat gebruikt, loopt meer kans op hypoglykemie.
  • Diabetische retinopathie: een bloedsuiker die in korte tijd sterk verbetert, is in verband gebracht met een tijdelijke verergering van oogschade door diabetes. Wie daarvoor behandeld wordt, wordt nauwgezet opgevolgd.
  • Narcose of diepe sedatie: door de tragere maaglediging kan er bij een ingreep maaginhoud achterblijven. U meldt het gebruik vooraf aan wie de ingreep uitvoert.
  • Ozempic en het gezichtsvermogen: de SKP vermeldt een verhoogd risico op NAION, een aandoening van de oogzenuw. Bij plots verlies van gezichtsvermogen is een oogonderzoek nodig.
  • Ozempic is geen vervanging voor insuline en wordt niet gebruikt bij diabetische ketoacidose.

Zwangerschap, borstvoeding en de pil

Beide SKP's raden vrouwen die zwanger kunnen worden aan om tijdens de behandeling anticonceptie te gebruiken; bij Ozempic staat er uitdrukkelijk effectieve anticonceptie. Tijdens de zwangerschap wordt Mounjaro niet aanbevolen en mag Ozempic niet worden gebruikt. Bij een zwangerschap of een zwangerschapswens wordt de behandeling gestopt, en omdat beide stoffen lang in het lichaam blijven, gebeurt dat vooraf: tirzepatide minstens één maand voor een geplande zwangerschap, semaglutide minstens twee maanden.

Over borstvoeding verschillen de teksten. Ozempic mag tijdens de borstvoeding niet worden gebruikt, omdat een risico voor de zuigeling niet kan worden uitgesloten. Voor Mounjaro vermeldt de SKP dat het gebruik tijdens de borstvoeding in het algemeen kan worden overwogen.

Ook over de pil bestaan gegevens. Bij semaglutide veranderde de totale blootstelling aan ethinylestradiol en levonorgestrel niet in een klinisch relevante mate, en de SKP verwacht geen verminderde werking van orale anticonceptiva. Bij tirzepatide verlaagde een enkele dosis van 5 mg de concentraties van een combinatiepil in het bloed; volgens de huidige SKP is dat niet klinisch relevant en hoeft de pil niet te worden aangepast. Twijfelt u, dan bespreekt u het met de arts die de pil of de injecties voorschrijft.

Ozempic en Wegovy: dezelfde stof, een ander middel

Wegovy bevat net als Ozempic semaglutide, maar het is een afzonderlijk geneesmiddel met een eigen SKP. Volgens rubriek 4.1 van Wegovy is het bestemd voor gewichtsbeheersing bij volwassenen, onder dezelfde voorwaarden voor gewicht en bijkomende aandoeningen als Mounjaro, en onder voorwaarden bij jongeren vanaf 12 jaar. De onderhoudsdosis bedraagt 2,4 mg eenmaal per week en wordt over 16 weken opgebouwd vanaf 0,25 mg; bij volwassenen met obesitas kan de dosis daarna zo nodig naar 7,2 mg per week.

Het verschil tussen Ozempic en Wegovy zit dus niet in de stof, maar in de geregistreerde indicatie en de doses. Wie over semaglutide leest, gaat best na over welk van de twee middelen een tekst gaat. Meer over elk middel leest u op de pagina over Ozempic en de pagina over Mounjaro.

Welk middel bij u past, beslist een arts

Een keuze tussen tirzepatide en semaglutide hangt af van de reden van de behandeling, andere aandoeningen zoals nier- of oogproblemen, een eventuele zwangerschapswens, de andere geneesmiddelen die u neemt en hoe u de opbouw van de dosis verdraagt. Voor alle verpakkingen van beide middelen in SAM, de databank van het FAGG, is de afleveringswijze M1: medisch voorschrift. Zelf overstappen van het ene middel op het andere of zelf de dosis verhogen is niet de bedoeling.

Overweegt u een behandeling met een van deze stoffen om gewicht te verliezen, dan leest u op de pagina over afvallen met GLP-1-medicatie hoe een beoordeling door een arts verloopt en wanneer de arts een voorschrift weigert of u doorverwijst. Medisch nagekeken door Damian Wojno, arts met een Poolse beroepsbevoegdheid, nr. 3211301. De arts is niet ingeschreven bij de Orde der artsen en neemt de rol van uw huisarts niet over.

Wat is het verschil tussen Mounjaro en Ozempic?

Mounjaro bevat tirzepatide, dat op de GIP- en de GLP-1-receptor werkt; Ozempic bevat semaglutide, dat selectief op de GLP-1-receptor werkt. Ozempic is geregistreerd voor diabetes mellitus type 2 bij volwassenen. Mounjaro heeft die indicatie ook, vanaf 10 jaar, en daarnaast een indicatie voor gewichtsbeheersing bij volwassenen, onder voorwaarden die rubriek 4.1 vastlegt. Ook de doses verschillen: Ozempic gaat van 0,25 mg tot hoogstens 2 mg per week, Mounjaro van 2,5 mg tot hoogstens 15 mg per week.

Is Mounjaro sterker dan Ozempic?

Milligrammen van twee verschillende stoffen kunt u niet naast elkaar leggen. Een hoger getal in mg betekent dus geen sterker middel. Welke behandeling bij u past, hangt af van de indicatie, uw andere aandoeningen en geneesmiddelen, en wordt door een arts beslist.

Mag ik zelf overstappen van Ozempic naar Mounjaro?

Nee, niet op eigen houtje. Rubriek 4.2 van beide SKP's beschrijft een eigen opbouwschema vanaf een lage startdosis en geen omrekening van het ene middel naar het andere. Een overstap bespreekt u met de arts die u behandelt; de arts bepaalt met welke dosis u verdergaat en hoe de opbouw verloopt.

Zijn Mounjaro en Ozempic zonder voorschrift te krijgen?

Nee. In SAM, de databank van het FAGG, hebben alle verpakkingen van Mounjaro en van Ozempic de afleveringswijze M1, medisch voorschrift. De productinformatie van het Europees Geneesmiddelenbureau vermeldt bij Ozempic eveneens dat het om een aan medisch voorschrift onderworpen geneesmiddel gaat.

Kan ik de pil blijven nemen met Mounjaro of Ozempic?

Volgens de SKP van Ozempic vermindert semaglutide de werking van orale anticonceptiva naar verwachting niet. Volgens de huidige SKP van Mounjaro verlaagt een enkele dosis tirzepatide de piekconcentratie van een combinatiepil, maar dat wordt niet als klinisch relevant beschouwd en een aanpassing van de pil is niet nodig. Beide documenten raden anticonceptie aan tijdens de behandeling, omdat geen van beide middelen bedoeld is voor gebruik tijdens een zwangerschap.

Hoe lang voor een zwangerschap moet ik stoppen?

Volgens de SKP stopt u met Mounjaro minstens één maand voor een geplande zwangerschap en met Ozempic minstens twee maanden, omdat beide stoffen lang in het lichaam blijven. Wordt u zwanger tijdens de behandeling, dan wordt de behandeling gestopt. Een zwangerschapswens bespreekt u op voorhand met uw arts.

Welke klachten moet ik meteen laten nakijken?

Hevige buikpijn die aanhoudt, eventueel met braken, kan op een ontsteking van de alvleesklier wijzen: dan stopt u met injecteren en laat u zich onderzoeken. Bij plots verlies van gezichtsvermogen is een oogonderzoek nodig. Bij tekenen van een ernstige allergische reactie, zoals zwelling van gezicht of keel met ademhalingsproblemen, belt u 112. Dokter van wacht: bel 1733 (zonaal tarief) voor medische problemen die niet kunnen wachten tot het spreekuur van uw eigen dokter.